Czy pasztet jest lekkostrawny? Wartości odżywcze i porady dietetyka

Pasztet nie zawsze jest lekkostrawny – dużo zależy od rodzaju mięsa, zawartości tłuszczu, podrobów, przypraw i sposobu przygotowania. Najłagodniejszy dla przewodu pokarmowego bywa pasztet domowy z chudego drobiu lub królika, bez smażonej cebuli, dużej ilości tłuszczu i ostrych dodatków. Sprawdź, jak ocenić jego skład i kiedy lepiej z niego zrezygnować.

Od czego zależy lekkostrawność pasztetu?

Sam termin pasztet nie określa jednej, stałej receptury. Produkt może zawierać chude mięso, tłuste podroby, masło, smalec, jajka, warzywa strączkowe albo dużą ilość przypraw. Każdy z tych składników wpływa na tempo trawienia i tolerancję potrawy.

Za cięższy dla żołądka uznaje się pasztet z dużą ilością tłuszczu zwierzęcego, skóry i podrobów. Dodatkowym obciążeniem mogą być smażona cebula, czosnek, pieprz, chili oraz duża porcja produktu spożyta z tłustym sosem lub ciężkim pieczywem.

Największe znaczenie dla lekkostrawności ma nie sama nazwa produktu, lecz jego receptura, ilość tłuszczu i sposób obróbki składników.

Wartości odżywcze pasztetu

Przeciętna porcja pasztetu dostarcza białka, tłuszczu i niewielkiej ilości węglowodanów. Wartości mogą wyraźnie różnić się między produktami, dlatego etykieta konkretnego wyrobu jest ważniejsza niż ogólne dane.

Pasztet mięsny może dostarczać także żelaza, cynku, selenu, miedzi oraz witamin z grupy B. Wersje zawierające wątróbkę są bogate w witaminę A, ale nie powinny być jedzone bardzo często, zwłaszcza przez osoby, którym lekarz zalecił ograniczenie podrobów.

Czy pasztet drobiowy jest lekkostrawny?

Pasztet z piersi kurczaka lub indyka może być lżejszy niż wersja wieprzowa, szczególnie gdy przygotowuje się go bez skóry i nadmiaru tłuszczu. Sam wybór drobiu nie gwarantuje jednak lekkostrawności. Znaczenie mają również dodatki oraz sposób przygotowania.

Jak przygotować pasztet drobiowy?

Mięso najlepiej ugotować w wodzie lub na parze, a następnie rozdrobnić z gotowanymi warzywami. Masę można połączyć jajkiem i niewielką ilością delikatnego składnika wiążącego, a potem upiec bez obsmażania.

W diecie lekkostrawnej warto ograniczyć skórę, smalec, masło, smażoną cebulę, czosnek i pikantne przyprawy. Korzystniej użyć majeranku, odrobiny koperku lub łagodnych ziół, jeśli są dobrze tolerowane.

Pasztet z królika a trawienie

Mięso królicze jest chude, delikatne i dostarcza pełnowartościowego białka. Pasztet z królika może więc być dobrym wyborem dla osób, które tolerują mięso, ale powinien być przygotowany bez dużej ilości słoniny i ciężkich podrobów.

Dodatek tłuszczu bywa stosowany dla poprawy konsystencji, jednak jego ilość warto ograniczyć. Zbyt sucha masa może zostać związana gotowaną marchewką, dynią lub niewielką ilością jajka zamiast dużej porcji tłustego składnika.

Czy pasztet roślinny jest łatwiejszy do strawienia?

Pasztety z soczewicy, fasoli lub ciecierzycy mogą zawierać więcej błonnika i mniej tłuszczu niż tradycyjne pasztety mięsne. Nie zawsze są jednak lekkostrawne. Rośliny strączkowe u części osób powodują wzdęcia, uczucie pełności i gazy.

Wersję łagodniejszą można przygotować z dobrze ugotowanej czerwonej soczewicy, marchewki i dyni. W diecie lekkostrawnej lepiej ograniczyć cebulę, czosnek, kapustę, kalafior, fasolę i większą ilość ostrych przypraw.

Pasztet z czerwonej soczewicy zawiera roślinne białko, błonnik i składniki mineralne, lecz pieczenie nie usuwa wszystkich problemów związanych z fermentacją strączków. Tolerancja zależy od indywidualnej reakcji organizmu oraz wielkości porcji.

Jak wybrać pasztet ze sklepu?

Przy zakupie warto zacząć od listy składników, a dopiero później oceniać cenę czy nazwę produktu. Krótki skład nie zawsze oznacza idealną recepturę, ale ułatwia ocenę ilości mięsa, tłuszczu, podrobów i dodatków.

Najlepiej sprawdzić następujące informacje:

• udział mięsa i jego rodzaj,
• ilość tłuszczu w 100 g produktu,
• zawartość soli lub sodu,
• obecność mięsa oddzielonego mechanicznie,
• ilość podrobów, skóry i tłuszczu zwierzęcego,
• dodatek konserwantów, wzmacniaczy smaku i dużej ilości skrobi.

Przy wrażliwym przewodzie pokarmowym lepiej wybrać produkt o łagodnym smaku i prostym składzie. Pasztet z dużą ilością pieprzu, chili, cebuli lub czosnku może nasilać dolegliwości nawet wtedy, gdy zawiera chude mięso.

Jak przygotować pasztet lekkostrawny?

Domowa receptura daje większą kontrolę nad tłuszczem, solą i dodatkami. Do przygotowania łagodniejszej wersji można wykorzystać:

• pierś z kurczaka, indyka albo mięso królika,
• gotowaną marchew, dynię lub cukinię,
• jajko jako składnik wiążący,
• niewielką ilość delikatnych ziół,
• gotowanie w wodzie lub na parze przed pieczeniem,
• pieczenie bez obsmażania składników.

Mięso należy ugotować do miękkości, oddzielić od kości i zmielić lub dokładnie zblendować z warzywami. Masę przekłada się do formy i piecze bez dodawania dużej ilości tłuszczu. Po wystudzeniu pasztet powinien być przechowywany w lodówce.

Ważna jest także porcja. Nawet chudy pasztet może powodować dyskomfort, jeśli zostanie zjedzony w dużej ilości lub połączony z tłustym pieczywem, majonezem i smażonymi dodatkami.

Kto powinien uważać na pasztet?

Ostrożność jest wskazana przy chorobach przewodu pokarmowego, problemach z wątrobą, zaburzeniach odpływu żółci i dolegliwościach po tłustych posiłkach. W takich sytuacjach ciężki pasztet może nasilać nudności, ból brzucha, zgagę albo uczucie pełności.

Produkty o wysokiej zawartości soli nie są dobrym wyborem dla osób z nadciśnieniem. Pasztety z podrobów mogą zawierać dużo puryn, dlatego osoby z dną moczanową powinny omówić ich spożycie z lekarzem lub dietetykiem.

Przy podwyższonym cholesterolu korzystniejszy może być pasztet warzywny lub przygotowany z chudego drobiu. Osoby z chorobami nerek powinny uwzględnić także zawartość sodu, fosforu i potasu, zgodnie z indywidualnymi zaleceniami.

Warto zapamiętać:

• Pasztet tradycyjny, tłusty i bogaty w podroby zwykle nie jest lekkostrawny.
• Łagodniejszy może być pasztet z chudego drobiu lub królika, bez skóry i smażonych dodatków.
• Pasztet roślinny zawiera mniej tłuszczu, ale strączki mogą powodować wzdęcia.
• Najlepiej wybierać małą porcję i sprawdzać skład produktu.
• Przy chorobach przewodu pokarmowego dieta powinna być ustalana indywidualnie.